فصلنامه دیدگاه‌های حقوق قضایی

فصلنامه دیدگاه‌های حقوق قضایی

شرط حفظ مالکیت و مبانی امکان حمایت از ثالث باحسن‌نیت در حقوق ایران و انگلیس

نوع مقاله : پژوهشی

نویسندگان
1 استادیار گروه حقوق خصوصی، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
2 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
چکیده
عقد بیع عقدی تملیکی است، اما نگرانی از وصول ثمن، بایع را به درج شروطی از جمله شرط حفظ مالکیت یا تأخیر در آن متمایل ساخته است. مطالعۀ تطبیقی نشان می‌دهد هر چند با توجه به قانون بیع کالای انگلستان 1979 در اعتبار این شرط در حقوق این کشور تردیدی نیست، و در مواردی از ثالث ناآگاه و باحسن‌نیت، حمایت نیز شده، اما در حقوق ایران، پذیرش امکان درج چنین شرطی علی‌الخصوص هنگامی که چنین مبیعی به ثالث باحسن‌نیت انتقال یافته باشد، با مخالفت‌هایی همراه است. در این پژوهش به روش توصیفی ـ تحلیلی، بر آنیم که نظر به ماهیت شرط مزبور چه در حقوق ایران و چه در حقوق انگلیس و مبانی متعددی همچون اصل حسن‌نیت و یا ضرورت کارایی اقتصادی قواعد و احکام، چنانکه رویۀ قضایی هم به کرات بدان تمایل یافته، می‌توان در فرض وجود حسن‌نیت ثالث منتقل‌الیه، از وی حمایت نموده و مالک اولیه (ناقل مشروط له) را صرفاً محق در مطالبۀ مثل یا قیمت مال از منتقل‌الیه خویش (مشروط‌علیه) دانست.
کلیدواژه‌ها

موضوعات


دوره 30، شماره 112
زمستان 1404
صفحه 23-42

  • تاریخ دریافت 20 بهمن 1403
  • تاریخ بازنگری 17 مرداد 1404
  • تاریخ پذیرش 19 اردیبهشت 1404