فصلنامه دیدگاه‌های حقوق قضایی

فصلنامه دیدگاه‌های حقوق قضایی

شاخصه ‏های مبانی نظری سیاست جنائی اسلام

نوع مقاله : پژوهش کاربردی

نویسنده
عضو هیئت علمی گروه حقوق جزا و جرم‌شناسی، دانشکده حقوق، دانشگاه علوم قضائی و خدمات اداری
چکیده
سیاست جنایی در جهان الگوهای مختلفی دارد که با همدیگر وجوه اشتراک و افتراق دارند. الگوی سیاست جنایی اسلام از نظر مبانی با دیگر نظام‌ها در مواجهه با منکرات (جرم و گناه) تفاوت چشمگیر دارد. نیز برخلاف تصور بعضی‌ که می‌گویند اسلام سیاست جنایی ندارد، اثبات شده است اسلام سیاست جنایی مستقلی دارد. لذا شاخصه‌های کلی و پایه‌های مستقل سیاست جنایی اسلام در مقایسه با سیاست جنایی غرب ذکر شده است. این پژوهش یک تحقیق علمی کاربردی است. اصطلاح «سیاست جنایی» غلط بوده، اصطلاح «سیاست جزائی» درست است. عنوان مبارزه با ضد ارزش‌ها در اسلام «منکر» است نه «جرم و جنایت»، محور مبارزۀ سیاست جنایی اسلام، نه سیاست کیفری و غیرکیفری بلکه سیاست فرهنگی ـ اقتصادی حسبی کیفری است. موضوع سیاست جنایی اسلام نه «پدیدۀ مجرمانه» بل «پدیدۀ معصیت‌کارانه» است. سطوح پاسخ سیاست جنایی در غرب «جرم و انحراف» اما در اسلام «جرم، انحراف، حرام، فعل مکروه و ترک مستحب» است.
از نظر تأثیر دیدگاه توحیدی بر سیاست جنایی، توحید معیار بنیادین تدوین سیاست جنایی اسلام و اصول کلی چهارگانۀ توحیدی (اعتقادی، اخلاقی، عبادی و حقوقی) محور تدوین برنامه‌های سیاست جنایی‌اند. سیاست جنایی اسلام واقعاً هفت پایۀ مستقل متفاوت با سیاست جنایی غرب دارد که عبارت‌اند از: مکتب اعتقادی مستقل، نظام سیاسی مستقل، نظام حقوقی مستقل، مدیر عالی مستقل، منبع استنباطی مستقل، شروط حجیت مستقل و اصول کلی توحیدی.
کلیدواژه‌ها

  • منابع

    قرآن کریم.

    الف) منابع فارسی

    • آشوری، داریوش (۱۳۸۳)، دانشنامۀ سیاسی، تهران: پارسا.
    • استفانی گاستون و همکاران (۱۳۷۷)،حقوق جزای عمومی فرانسه، ترجمۀ حسن دادبان، تهران: دانشگاه علامه طباطبایی.
    • امام خمینی، سید روح‌الله (1387)، قرآن کتاب هدایت (تبیان)، تهران: مؤسسۀ تنظیم و نشر آثار امام خمینی.
    • انوری، حسن (۱۳۸۸)، فرهنگ سخن، دو جلدی، تهران: سخن.
    • بیات، بهرام و همکاران (1387)، پیشگیری از جرم با تکیه بر رویکرد اجتماع‌محور، تهران: نیروی انتظامی.
    • توکلی، اسدالله (1384)، مصلحت در فقه شیعه و سنی، قم: مؤسسۀ آموزشی پژوهشی امام خمینی.
    • حسینی، سید محمد (۱۳۸۳)، سیاست جنایی در اسلام و جمهوری اسلامی، تهران: سمت.
    • خبرگان قانون اساسی (۱۳۸۹) ، قانون اساسی جمهوری اسلامی، تهران: دوران.
    • داوید، رنه (۱۳۶۴)، نظام‌های بزرگ حقوقی معاصر، ترجمۀ حسین صفایی و همکاران، تهران: مرکز نشر فرهنگی رجا.
    • دلماس مارتی، میری (۱۳۸۱)، نظام‌های بزرگ سیاست جنایی، ترجمۀ علی حسین نجفی ابرندآبادی، تهران: میزان.
    • زرگری، سید مهدی (۱۳۹۰)، پیشگیری از بزهکاری، تهران: نگاه بینه.
    • سبحانی، جعفر و محمد محمدرضایی (۱۳۸۸)، اندیشۀ اسلامی، ج 1و ج۲، تهران: دفتر نشر معارف.
    • سلیمی، علی و محمد داوری (۱۳۸۶)، جامعه‌شناسی کجروی، تهران: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.
    • صرامی، سیف‌الله (۱۳۷۷)، حسبه یک نهاد حکومتی، قم: دفتر تبلیغات اسلامی.
    • عبدالفتاح، عزت (۱۳۷۸)، «بزه‌شناسی و بزه‌دیده‌شناسی»، فصلنامۀ مفید، شمارۀ 14.
    • عمید زنجانی، عباسعلی (1385)، حقوق اساسی ایران، تهران: دانشگاه تهران.
    • فرجی، حمید (۱۳۸۹)، اصول فقه عمومی، تهران: بهنامی.
    • قمیشی، علی‌اکبر (۱۳۸۱)، قاموس قرآن، تهران: دارالکتب الاسلامیه.
    • کاتوزیان، ناصر (1377)، مقدمۀ علم حقوق، تهران: شرکت انتشار.
    • لازرژ، کریستین (۱۳۸۱)، سیاست جنایی، ترجمۀ علی حسین نجفی ابرندآبادی، تهران: یلدا.
    • مرادپور دهنوی، امیرحسین(۱۳۹۱)،«رابطه اجتهاد و مصلحت از دیدگاه امام خمینی»،ماهنامۀ معارف،شمارۀ ۹۵.
    • مطهری، مرتضی (۱۳۸۰)، نظری به نظام اقتصادی اسلام، تهران: صدرا.
    • نجفی ابرندآبادی، علی‌حسین (۱۳۸۳)، علوم جنایی (بزرگداشت محمد آشوری)، تهران: سمت.
    • نجفی ابرندآبادی، علی حسین (۱۳۸۱ـ1382)، تقریرات جرم‌شناسی، نیمسال دوم، تکثیر دانشجویی.
    • هاشمی رفسنجانی، اکبر (۱۳۸۹)، پیشینه و کارنامۀ مجمع تشخیص مصلحت نظام، تهران: صدف سما.

     

    ب) منابع عربی

    • امام علی (ع) (1384)، نهج البلاغه، ترجمۀ علی دشتی، قم: مؤسسۀ موعود اسلام.
    • امام سجاد (ع) (1421ق)، رساله الحقوق، ط 2، قم: مؤسسۀ الهدی.
    • بن عبدالله السیوری (فاضل مقداد) (۱۳۸۶)، نضد القواعد الفقهیه، قم: مکتبة آیه الله مرعشی نجفی.
    • الجندی سمیح عبدالوهاب (2003)، اهمیه المقاصد فی الشریعه الاسلامیه و آثارها، اسکندریه: دارالایمان.
    • الحصری احمد (۱۴۱۳ق)، السیاسه الجناییه، ج 3، لبنان: دارالجیل.
    • الطباطبایی، سید محمدحسین (۱۳۹۴)، المیزان، بیروت: مؤسسۀ الاعلمی.
    • عبدالله بن عمار ابراهیم (۱۴۲۶ق)، سیاسه الوقایه و المنع عن الجریمه، ریاض: جامعۀ نایف العربیه.
    • فتحی بهنسی، احمد (۱۴۰۹ق)، السیاسة الجناییه فی الشریعه الاسلامیه، القاهرة: دارالشروق.
    • قرضا‌وی، یوسف‌ (1427ق)، فقه‌ مقا‌صدالشریعه‌ بین‌ المقا‌صدالکلیه‌ والنصوص‌ الجزئیه‌، قاهره: دارالشروق.
    • قرضاوی، یوسف (۱۴۱۸ق)، السیاسه الشرعیه فی ضوء نصوص الشریعه و مقاصدها، مصر: مؤسسۀ الرساله.
    • المدنی بوساق، محمد (۱۴۲۳ق)، اتجاهات السیاسه الجنایه المعاصره والشریعه الاسلامیه،عربستان: آکادمیه نایف.
    • المظفر الشیخ محمدرضا (۱۴۰۵ق)، اصول الفقه، ج اول، قم: دانش اسلامی.
    • معلوف، لویس (۱۳۸۳)، المنجد فی اللغه، قم: اسلام.
    • نجفی، شیخ محمدجواد (1356)، جواهرالکلام ،ج ۴۲، لبنان: دار احیاء التراث العربی.

     

  • تاریخ دریافت 29 شهریور 1402
  • تاریخ بازنگری 16 خرداد 1403
  • تاریخ پذیرش 13 خرداد 1403