The Quarterly Journal of Judicial Law Views

The Quarterly Journal of Judicial Law Views

Analysis of the Position of the Principle of Prevention in Iran's Environmental Laws

Document Type : t

Authors
fateme ebrahimi
alireza Arashpour
mohammadsadegh ahmadi
10.22034/jlvi.2024.1998673.0
Abstract
The principle of prevention as a golden rule in environmental law and its observance brings many benefits in terms of ecological and economic aspects, because the occurrence of environmental damage in many cases is irreparable, and in case it is compensable, it requires spending a long time and money. based on this, the author, using the descriptive-analytical method and using library resources, seeks to find an answer to the question that basically, what is the position of the principle of prevention in Iran's environmental regulations and whether according to Current environmental regulations in Iran, can the existing laws be used in order to apply the principle of prevention? It seems that the application and implementation of the principle of prevention through the establishment of some prohibitions and restrictions and the establishment of requirements such as compliance with environmental standards, evaluation of environmental effects, obtaining permits and also predicting tariffs are appropriate legal mechanisms that are in the laws The interior of countries, including Iran, is considered to prevent environmental damage.
In addition to this, legislators should pay more attention to the benefits derived from this principle in order to properly implement it to other environmental principles, such as: the precautionary principle, the procedure for evaluating environmental effects, and the polluter-pays principle. to provide a suitable guarantee for the implementation of the principle of prevention. Therefore, by delving into Iran's environmental laws, we can find mechanisms that directly and indirectly indicate the emergence and formation of the principle of prevention in Iran's environmental regulations.
Keywords
Principle of Prevention
Principle of Precaution
Principle of Assessment of Environmental Effects
Iran's Environmental Law
Environmental Damages

  • الف) منابع فارسی

    • آرش‌پور، علیرضا و فرشته بنافی (1396)، «جایگاه اصل احتیاط در حمایت از محیط زیست دریایی»، مطالعات حقوقی دانشگاه شیراز، شمارۀ 4.
    • آرش‌پور، علیرضا (1398)، مسئولیت بین‌المللی نقض تعهدات زیست‌محیطی، تهران: جاودانه.
    • ابراهیمی، سید نصرالله، و مونا آقا سید جعفر کاشفی (1395)، «شناسایی و ارزیابی پیامدهای زیست‌محیطی، اجتماعی، ایمنی، امنیتی و بهداشتی (ESHIA)»، مطالعات حقوق تطبیقی، شمارۀ 1.
    • امیرخانی، آزاده و همکاران (1395)، «حفظ حقوق زیست‌محیطی بشر در قراردادهای نفتی»، حقوق بشر اسلامی، شمارۀ 11.
    • حیاتی، علی‌عباس (1393)، «مفهوم اصل احتیاط و جایگاه آن در مسئولیت مدنی»، حقوق اسلامی، شمارۀ 2.
    • رمضانی قوام‌آبادی، محمدحسین (1392)، «بررسی تطبیقی اجرای اصل احتیاط زیست‌محیطی در پرتو آرا و تصمیمات مراجع بین‌المللی»، پژوهش‌های حقوق عمومی، شمارۀ 40.
    • روش، کاترین (1391)، بایسته‌های حقوق محیط زیست، ترجمۀ علی مشهدی و همکاران، تهران: خرسندی.
    • زاهدی، مهدی و همکاران (1394)، «نقش نظام ثبت اختراع در حمایت از محیط زیست با تأکید بر کنوانسیون تنوع زیستی»، پژوهش حقوق عمومی، شمارۀ 48.
    • شاه‌حسینی، عطیه و علی مشهدی (1395)، «جبران خسارت زیست‌محیطی براساس طرح 2006 کمیسیون حقوق بین‌المللی مبنی بر اصول تخصص زیان در موارد آسیب فرامرزی ناشی از فعالیت‌های خطرناک»، پژوهش حقوق عمومی، شمارۀ 55.
    • شمس، احمد ( 1385)، نظام حقوقی اراضی ملی‌شده، تهران: دادگستر.
    • ضیایی، سید یاسر (1393)، «جایگاه تعهدات زیست‌محیطی در حقوق بین‌الملل سرمایه‌گذاری»، پژوهش حقوق عمومی، شمارۀ 42.
    • کوروکولاسوریا، لال و نیکلاس رابینسون (1390)، مبانی حقوق بین‌الملل محیط زیست، ترجمۀ سید مهدی حسینی، تهران: میزان.
    • کیس، الکساندر و همکاران (1391)، حقوق محیط زیست، ترجمۀ محمدحسین حبیبی، تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
    • کیس، الکساندر و دینا شیلتون (1396)،کتابچۀ قضائی حقوق محیط زیست، ترجمۀ محسن عبدالهی، تهران: خرسندی.
    • موسوی، سید فضل‌الله و همکاران (1394)، «اصول حقوق بین‌الملل محیط زیست در پرتو آرای مراجع حقوقی بین‌المللی»، پژوهش حقوق عمومی، شمارۀ 48.
    • موسوی، سید فضل‌الله و علیرضا آرش‌پور (1394)، «جایگاه اصل احتیاطی در حقوق بین‌الملل محیط زیست»، مطالعات حقوق عمومی، شمارۀ 2.
    • مولائی، آیت و حسن لطفی (1398)، «شکنندگی مرزها بین اصول احتیاط و پیشگیری»، مجلۀ حقوقی بین‌المللی، شمارۀ 60.
    • مولائی، آیت و حسن لطفی (1389)، «جایگاه اصل پرداخت آلوده‌ساز در نظام حقوق محیط زیست ایران»، دیدگاه حقوقی، شمارۀ 49 و50.
    • مومنی راد، احمد و نسیم برخی (1394)، «رعایت مقررات و ملاحظات زیست‌محیطی کشور در بهره‌برداری از منابع نفتی به‌منظور رعایت حق بر محیط زیست سالم»، حقوق بشر اسلامی، شمارۀ 9.
    • میرزاده، نادر و سیما سپهری‌فر (1392)، «تعامل حق بر محیط زیست سالم و حق بر بهداشت»، مطالعات حقوق بشر اسلامی، شمارۀ 37.

     

    • ب) قوانین و مقررات
    • قانون اساسی.
    • سیاست‌های کلی نظام در دورۀ چشم‌اندازها (1382).
    • قوانین برنامۀ اول تا هفتم توسعۀ اقتصادی اجتماعی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران.
    • قانون حفاظت و بهسازی محیط زیست (1371).
    • قانون‌ شکار و صید (1375).
    • قانون مدیریت پسماند (1383).
    • قانون حفظ کاربری اراضی و باغ‌ها ( 1374و1385).
    • قانون هوای پاک (1396).
    • آیین‌نامۀ جلوگیری از آلودگی صوتی (1378).
    • آیین‌نامۀ جلوگیری از آلودگی آب (1364).
    • قانون حفاظت و بهره‌برداری از جنگل‌ها و مراتع (1346).
    • لایحۀ قانونی نحوۀ خرید و تملک اراضی و املاک برای اجرای برنامه‌های عمومی، عمرانی و نظامی دولت (1358).
    • آیین‌نامۀ اجرایی کنوانسیون تغییر آب و هوا و پروتکل الحاقی (1387).
    • آیین‌نامۀ ارزیابی اثرات زیست‌محیطی مصوب شورای عالی حفاظت محیط زیست (1376).

     

     

  • Receive Date 07 January 2023
  • Accept Date 27 February 2024