دوره 20، شماره 70 - ( تابستان 1394 )                   دوره 20 شماره 70 صفحات 83-101 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

safaii S H, asgari J. The Nature and Bases of the Doctrine of Anticipatory Breach in Figh & Iranian Law. دیدگاه‌های حقوقی. 2015; 20 (70) :83-101
URL: http://jlviews.ujsas.ac.ir/article-1-446-fa.html
صفایی سید حسین، عسگری جعفر. ماهیت و مبانی نظریه نقض قابل پیش بینی در فقه و حقوق ایران. دیدگاه‌های حقوق قضایی. 1394; 20 (70) :83-101

URL: http://jlviews.ujsas.ac.ir/article-1-446-fa.html


1- دانشگاه تهران
2- دانشگاه امام صادق(ع) ، asgarilaw@gmail.com
چکیده:   (3825 مشاهده)

در حقوق قراردادها، ازجمله آثار نقض قرارداد توسط یک‌طرف، حق طرف دیگر در تمسک به ضمانت اجراهای ناشی از نقض قرارداد می‌باشد. ولی زمان اعمال این حق اصولاً وقتی است که موعد اجرای قرارداد فرا رسیده و متعهد تعهدات قراردادی خویش را ایفاء ننموده باشد؛ اما گاهی پیش از فرارسیدن موعد اجرای تعهد، متعهدله به‌طور معقول و متعارف به این نتیجه می‌رسد که متعهد، به هر دلیل، نمی‌تواند یا نمی‌خواهد در موعد مقرر به تعهد خویش عمل کند. در این حالت، نظریه نقض قابل پیش‌بینی قرارداد به عنوان یک نهاد نوظهور در حقوق قراردادها مطرح می‌شود و به متعهدله این اجازه را می‌دهد که با استناد به این نظریه خود را از زیر بار مسوولیت قراردادی که در آینده با نقض مواجه خواهد شد رهایی بخشد و حسب مورد، اقدام به تعلیق یا فسخ قرارداد نماید. حال سوال اساسی این است که آیا در نظام حقوقی ایران، متعهدله می‌تواند قبل از فرارسیدن موعد اجرای قرارداد، به استناد این نظریه به ضمانت اجراهای ناشی از نقض قرارداد متوسل شود. به نظر می‌رسد با استدلال و استناد به قواعد و اصول مسلم حقوقی نظیر قاعده لاضرر، عقل و بناء عقلا و نیز مضمون شرط ضمنی می‌توان گفت همیشه لازم نیست تا متعهدله منتظر زمان اجرای تعهد باشد، سپس در صورت عدم اجرا، الزام متعهد را ازحاکم (دادگاه) تقاضا نماید و درصورت امتناع، اقدام به فسخ قرارداد نماید. بلکه گاهی با توسل به مفاد نظریه نقض قابل پیش‌بینی، حتی قبل از سررسید قرارداد، امکان فسخ قرارداد برای متعهدله قابل تصور است. در اینجا ضمن تبیین و تحلیل ماهیت این نظریه سعی می‌کنیم تا ثابت کنیم که مفاد این نظریه در حقوق ایران قابل توجیه است و می‌توان به پذیرش آن در فقه و حقوق ایران قائل شد. 

نوع مطالعه: تحقیقات بنیادی یا نظری | موضوع مقاله: حقوق خصوصی
دریافت: 1393/7/10 | ویرایش نهایی: 1397/10/16 | پذیرش: 1395/9/28 | انتشار: 1395/10/19 | انتشار الکترونیک: 1395/10/19

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه دیدگاه‌های حقوق قضائی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 All Rights Reserved | Judicial Law Views Quarterly

Designed & Developed by : Yektaweb