دوره 23، شماره 84 - ( زمستان 1397 )                   دوره 23 شماره 84 صفحات 263-282 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشگاه خوارزمی ، khazan_894@yahoo.com
2- دانشگاه خوارزمی
چکیده:   (1273 مشاهده)
رعایت مهلت معقول در سرتاسر فرایند رسیدگی کیفری که یکی از بنیادی‌ترین حقوق دفاعی متهمان است بر ضرورت تسریع معقول در فرایند دادرسی در معیت دقت حداکثری تأکید می‌کند که لازمه تحقق دادرسی عادلانه و غایت مطلوب محاکمات کیفری است. اجرای عدالت در مدت معقول از اصول اساسی دادرسی کیفری محسوب می‌شود. مفهوم معقول بودن مهلت دادرسی آن است که با صرف مهلتی متعارف بتوان به پرونده رسیدگی و از این طریق عدالت را برقرار کرد. تعیین اینکه چه مهلتی متعارف و معقول است امر آسانی نیست. در مقاله حاضر سه معیار نوعی (عینی)، ذهنی (شخصی) و مختلط (بینابین) به‌‌ عنوان محکی برای تشخیص معقول بودن دوره دادرسی تجزیه و تحلیل شده‌اند. در معیار عینی تأکید بر تعیین مهلت دادرسی توسط مقنن است. در معیار ذهنی اوضاع و احوال هر پرونده است که مهلت معقول متناسب با آن پرونده را تعیین می‌‌کند و می‌‌تواند از پرونده‌‌ای به پرونده دیگر متفاوت باشد. سرانجام معیار مختلط از هر دو عامل فوق بهره می‌‌گیرد. در نهایت، پس از معرفی جلوه‌های عدم رعایت مدت معقول، ضمانت اجراهای عدم رعایت رسیدگی در مدت معقول بررسی می‌شود.
نوع مطالعه: تحقیقات بنیادی یا نظری | موضوع مقاله: حقوق کیفری و جرم شناسی
دریافت: ۱۳۹۷/۲/۱۶ | ویرایش نهایی: ۱۳۹۸/۴/۴ | پذیرش: ۱۳۹۷/۱۰/۱۲ | انتشار: ۱۳۹۸/۴/۳ | انتشار الکترونیک: ۱۳۹۸/۴/۳