XML English Abstract Print


1- دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. ، fallahnejad.fateme@yahoo.com
2- دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
3- دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
چکیده:   (183 مشاهده)
یکی از مهمترین اختیاراتی که مقامات قضایی در جهت مبارزه با جرم برعهده دارند حق بازداشت مظنونان و متهمان می باشد.این امکان وجود دارد که روند نهایی دادرسی کیفری منتهی به برائت یا منع تعقیب فرد شود.بنابراین در پرتو دادرسی منصفانه و اخلاق ایجاب میکند که دولت جبران خسارت ایام بازداشت شده ناموجه افراد را پرداخت نماید. در قانون آئین دادرسی کیفری سال 1392 مسئولیت دولت به خسارت ناشی از بازداشت ناموجه اعم از اینکه مبنای مسئولیت تقصیر یا خطای قاضی یا اشخاص دیگر باشد مورد پذیرش قرار گرفته است.قانوگذار کشور چین هم در سال 1994 قانون جبران خسارت را مورد رسمیت قرار داده است.این دو نظام حقوقی با وجود تفاوتهایی در زمینه نحوه جبران خسارت شباهت هایی نیز در این مورد با هم دارند. از جمله  در هر دونظام ،جبران خسارت در موارد صدور قرار منع تعقیب یا حکم برائت قطعی امکان پذیر است، مسئولیت مطلق دولت در جبران خسارت پذیرفته شده و دولت تنها پس از جبران خسارت می تواتد به عامل اصلی مراجعه کند. این مقاله سعی دارد بصورت توصیفی و تحلیلی پیشینه و مصادیق جبران خسارت ،شرایط ماهوی و شکلی جبران خسارت بازداشت غیر قانونی در دو نظام کیفری را مورد بررسی و تحلیل قرار دهد.
     
نوع مطالعه: تحلیلی و انتقادی | موضوع مقاله: حقوق کیفری و جرم شناسی
دریافت: ۱۳۹۸/۳/۱۸ | ویرایش نهایی: ۱۳۹۹/۸/۱۰ | پذیرش: ۱۳۹۹/۲/۲۴

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه دیدگاه‌های حقوق قضائی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Judicial Law Views Quarterly

Designed & Developed by : Yektaweb